جمعه ۳۰ تیر ۹۶ - July 21, 2017

کدخبر : 114
پنج شنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۸:۵۶

بوشهر در التهاب آب، مدیران در بند وعده‎ها

باغان سبز؛پایگاه خبری تحلیلی خلیج فارس مطلبی با عنوان از آبشیرین‎کن‎هایی که ناتمام ماند تا سدهایی که راکد است؛بوشهر در التهاب آب، مدیران در بند وعده‎ها را منتشر کرده است.

باغان سبز؛پایگاه خبری تحلیلی خلیج فارس مطلبی با عنوان از آبشیرین‎کن‎هایی که ناتمام ماند تا سدهایی که راکد است؛بوشهر در التهاب آب، مدیران در بند وعده‎ها را منتشر کرده است.

[بوشهر در التهاب آب، مدیران در بند وعده‎ها]

در ادامه این مطلب آمده است: در شرایطی اهالی شمال تا جنوب استان بوشهر در التهاب آب به سر می برند که مدیران استانی دست های شان را به نشانه تسلیم بالا برده اند و وعده آینده می دهند؛ آینده ای که اگر رد وعده های پیشین همین مسئولان را بگیریم، نشان می دهد اثر قطعی از آن نیست.
در شرایطی بیش از ۹۰ درصد آب بوشهر از سد کوثر کهکیلویه و بویراحمد و چشمه ساسان کازرون تامین می شود که این استان به دلیل همجواری با دریا، باید از سال های پیش به فکر تامین پایدار آب آشامیدنی خود از خلیج فارس می بود، اما مدیران گذشته چنین چشم اندازی نداشتند یا فرصت اجرا نیافتند، مدیران امروز هم شوربختانه آب استان را به عرصه وعده های خود مبدل کرده اند.
در شرایطی هنوز آب استان شلاق تابستان نخورده که به عقیده بسیاری از هم استانی ها، وضعیت جیره بندی و قطع آب در ماههای گذشته بدتر از همیشه شده و تانکرهای آبرسانی که پیش تر برای برخی روستاها پیش بینی می شد، روانه شهرها هم می شوند، شرایطی که به هیچ وجه پاسخگوی نیازهای استان نیست و روز به روز نارضایتی مردمی را بالاتر می برد.
براساس خبرهای دریافتی، روزانه ۳۴۰۰ متر معکب آب معادل ۳۰ درصد نیاز استان از کازرون کاهش یافته، از طرفی نه میزان سهمیه استان از خط آبرسانی کوثر افزایش داشته و نه منابع جایگزین قابل توجهی اضافه گردیده است.
این کاهش آب استان از کازرون در شرایطی رقم خورده که مقرر بوده بخش عمده ای از آبشیرین کن های ۱۰ هزار مترمکعبی کنگان، ۱۰ هزار متر مکعبی بوشهر، ۳۰ هزار متر مکعبی نیروگاه اتمی، ۵ هزار متر مکعبی دلوار و ۵ هزار متر مکعبی عسلویه، آن را جایگزین نماید.
اما تنها آبشیرین کن کنگان به بهره برداری رسیده که آن هم بخش عمده تولیدش روانه فازهای پارس جنوبی می شود و هنوز نتوانسته به خوبی لبان تشنه کنگانی ها را سیراب کند، ضمن اینکه آبشیرین کن بوشهر که می تواند حدود ۱۲ درصد نیاز آبی این شهر را پوشش دهد، در بند وعده های تکراری مسئولان گرفتار شده است.
در زمان گلنگ زنی این پروژه در نزدیکی دانشگاه خلیج فارس در شهریور ۹۳، استاندار و مدیر آبفا قول تکمیل ۱۸ ماهه پروژه را دادند (اسفند ۹۴)، اما وقتی موعد تحقق وعده مسئولان در این خصوص سر رسید، استاندار وعده اردیبهشت ماه سالجاری را داد که آن هم عملی نشد. نهایتا معاون عمرانی استاندار خیال همه را راحت کرد و گفت که منتظر این آبشیرین کن تا شهریور نباشند!
از طرفی پروژه های آبشیرین کن نیروگاه اتمی نیز معطل اجرا مانده و سایر پروژه های مشابه نیز در خوشبینانه ترین حالت به مرحله مناقصه برای انتخاب پیمانکار به سر می برند. این در شرایطی است که هرگاه طی سه سال اخیر پای معظل کمبود آب استان به میان نشست های اخبری استاندار کشیده می شده، وی یا مدیران آبی، یکی از طرح های زودبازده را اجرای آبشیرین کن ها دانسته اند، ولی با برآیند همه آن سخنان امروز در حال و روز پروژه ها قابل پیگیری است.
از طرفی یکی از راههای بلندمدت خودکفایی آب استان، اجرایی شدن سدهای مخزنی نظیر دشت پلنگ، باغان و تنگ ارم است که اولویت آنها تامین آب شهرستان های جنوبی استان و نیز بخش ارم دشتستان می باشد، ولی براساس آخرین مصاحبه مدیرعامل شرکت آب منطقه ای بوشهر، دو مورد نخست از سالیان گذشته تاکنون در انتظار فاینانس خارجی مانده اند و مشخص نیست بلاخره کی استارت می خورد، پروژه سوم نیز در تازه ترین وعده ها برای پایان تابستان قابل بهره برداری اعلام شده است. (که امیدواریم به سرنوشت وعده های قبلی مسئولان دچار نشود)
اما در شرایطی که پروژه های کوتاه و بلندمدت تامین پایدار آب شرب استان شرایط خوبی ندارند و از طرفی میزان آب استان هم کاهش یافته، اظهارات اخیر مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب هم نمکی بر زخم بی آبی هم استانی هاست.
«کیقباد یاکیده» روز گذشته در نشستی با فرماندار دشتستان همه مشکلات آب استان را در مدیریت مصرف می بیند و می گوید: «براساس الگوی تعریف شده، میزان آبی که در استان است کافیست، بلکه مدیریت توزیع و مصرف آن باید صحیح باشد.»
کشف آقای مدیر زمانی جالب تر می شود که ایشان از هدر رفت حدود ۴۰ درصدی آب در شبکه آبرسانی استان (جایی که هنوز به دست مشترک نرسیده) خبر می دهد تا این علامت سوال شکل بگیرد که چه برنامه مشخصی برای برون رفت از این پرت بزرگ دارند و آیا با همین شرایط، میزان آب استان را کافی می دانند؟!
اما در شرایطی که به نظر می رسد مدیریت های فعلی در کلان استان و نیز بخش آب توان پیشبرد طرح های آبی بوشهر یا افزایش سهم استان از خط کوثر را ندارند، توقع می رود کوچکترین خواسته شهروندان را مورد توجه جدی قرار دهند تا شاید کمی از مشکلات و نگرانی آنها کاسته شود.
اما این خواسته کوچک این است که انتظار می رود برای همین ظرفیت محدود آبی استان، سیستم مشخص و عادلانه توزیع آب به همراه اطلاع رسانی مناسب پیرامون زمان های برخورداری از آب ایجاد شود تا تکلیف همگان مشخص شود، نه اینکه به گفته بسیاری از هم استانی ها، در بسیاری از مناطق، آبگیری از زمان خاصی تبعیت نکند و دائما باید فردی چشم انتظار گذاشت که به محض جریان افتاد آب در لوله های منازل، اقدام به ذخیره آن کند.
اگر همین خواسته حداقلی شهروندان استان بوشهر هم قابلیت عملی شدن ندارد، باید پرسید فلسفه مدیریت بر مجموعه آبفا چیست و اساسا اگر پشت میز نشینان بر سر کارشان حاضر نشوند، اتفاق بدتری برای آب استان رقم می خورد؟!

برچسب ها :
نظرات بازدید کنندگان
  1. پاسخی روشن به فاجعه زیست محیطی پالایشگاه گاز فجر جم- nv

    آلودگی سفره های زیر زمینی باغان- ریز و جم

    http://www.rizpad.ir/fa/index.asp?P=NEWSVIEW&ID=820

دیدگاه شما