جمعه ۳۰ تیر ۹۶ - July 21, 2017

کدخبر : 165
پنج شنبه ۳ تیر ۱۳۹۵ - ۴:۲۲

پل فلزی باغان/راههای ارتباطی مردم باغان قبل ازساخت آن

باغان سبز؛مهمترین ویژگی پل باغان، عرشه فلزی یکپارچه آن است که در ترکیب با شاهتیرهای اصلی باعث کاهش قابل ملاحظه در بار مرده و کاهش وزن نهایی سازه می گردد.

IMG_20150709_115048
پل فلزی باغان ازپل های کف فلزی ارتوتروپیک می باشد که توسط ماشین سازی اراک با مشخصات زیرساخته شده است:
مشخصات کلی:
دهانه:۷ دهانه ۴۰ متری پیوسته
عرض:۴٫۲ متر
بارگذاری : براساس نشریه شماره ۱۳۹ دفتر امور فنی و تدوین معیارها ( سازمان برنامه ریزی کشور)
مواد: ST52-3 و ST37-2 مطابق استاندارد DIN 17100
اتصالات: پیچ و مهره از فولادهای با استحکام بالا و مطابق استانداردهای DIN 6914, 6915
عرشه پل : کف فلزی ارتوتروپیک
استاندارد طراحی: AASHTO 1996 ASD
مهمترین ویژگی این پل ها ، عرشه فلزی یکپارچه آن است که در ترکیب با شاهتیرهای اصلی باعث کاهش قابل ملاحظه در بار مرده و کاهش وزن نهایی سازه می گردد.

اطلاعات بیشتری ازپل فلزی باغان و وضعیت عبور ومرور مردم قبل ازساخت پل فلزی که توسط آقای خسروملایی تهیه وگردآوری شده است:

طول:۲۸۰متر

عرض:۴٫۲متر

ارتفاع از سطح زمین:ارتفاع٢٠متر، پی کنی شده۲۰متر مجموعا۴۰متر

سال بهره برداری:۱۳۷۸خورشیدی

ستونها: بتنی تابلیه

شرکت سازنده: ماشین سازی اراک

پیمانکاراجرایی: شرکت زنگویی (زارعی)

راه دسترسی اهالی باغان به شهرهایی مانندخورموج وکاکی قبل از ساخت پل فلزی باغان: در زمستان از جاده خاکی وناهموارباغان-کردلان-بابمنیربرای کسانی که سواره وباوسایل نقلیه سفرمی کردند.

برای کسانی که قصدداشتندمسیرخودرا کوتاه تر نمایند وباپای پیاده مسافرت می کردند:برای رفتن به شهرهایی مانندکاکی وخورموج ازمسیرکوهستانی مشهور به راه کوه “کل” ① عبورمیکردندوپس ازرسیدن به روستای کردلان ازآنجا به بابمنیروجاده اصلی می رسیدندوبرحسب مسیرخودازآنجا به هرشهری مایل بودند می رفتند.

مسیردیگری که افرادپیاده ازآن استفاده می کردند کوه پشمه بودوبیشترکسانی ازاین مسیراستفاده می کردند که قصدرفتن به شهر آبدان یا بردخون را داشتند.

مسیرهای خاکی وکوهستانی دیگری هم بوده که تردد درآنها چندان زیاد نبوده است.

درتابستانها هم مردم برای رفتن به شهر یا روستاهای همجواراز طریق پلهای کوچک شناور وموقتی در نزدیکی پل فعلی استفاده میکردندویا درمواقع نبود یاتخریب پل های موقتی وشناور ازجاهای کم عمق آب برای عبور اشخاص و وسایل نقلیه استفاده میکردند.
درطول زمستان افرادپیاده برای عبور از رودخانه مند از روشهای دیگری هم استفاده میکردندکه خطرات زیادی داشت وبعضاًمشکلات وخساراتی هم داشت اما به دلیل کوتاه نمودن مسیر بسیارمورداستفاده قرارمی گرفت؛یکی از این روشهااستفاده از ” تله کابین “②بوده که متعلق به امور آب وبیشتربرای اندازه گیری آب رودخانه مند بوده است.
129810_1
روش دیگربوسیله”بلم” ③که باتیوپ وتخته ساخته می شد.
درسه سال قبل از ساخت پل هم عبورافراد پیاده یا موتورسوار از رودخانه مند باقایق که واگذاری استانداری بوشهربود انجام می گرفت که مشکلاتی ازقبیل خاموش شدن موتورقایق وسط آب، عدم استفاده درمواقع سیلابی وطغیان رودخانه یاتاریکی شب و…را داشت.
ناگفته نماند در بسیاری از موارد هم اهالی درمواقع اضطراری اگر سیلاب اجازه میداد با به جان خریدن خطر غرق شدن وسرمای زمستان به دل رودخانه می زدندوعبورمی کردند.

واژه نامه:

①کل: کَل(kál)با فتح “ک”درفرهنگ لغت معین وفرهنگ لغت عمید هردو به معنی جمع حیوان نر ازقبیل:بز، آهو،گوسفند وگاو می باشد وبه احتمال قوی علت نامگذاری کوه مابین باغان وکردلان به کوه کل(kal)نیزبه علت زیادبودن اینگونه حیوانات ازنوع کوهی آن دراین کوه بوده است. “کُنارگاومیشی درپایه این کوه برای اکثرمردم خصوصاقدیمیهای منطقه شناخته شده است.”(البته شایددرگویش محلی نامگذاری کَل به دلیل شکاف وگذرگاهی دراین کوه برای عبور مردم بوده است.دربرخی فرهنگ لغات هم کَل به معنی کجی وانحناءاست.)
②تله کابین: واژه ای فرانسوی است که به زبان فارسی واردشده است،ودرگویش محلی مردم باغان وروستاهای اطراف”هیلو”گفته می شد؛وسیله ای که به وسیله دوپایه فلزی در دوطرف رودخانه ویک بکسل قوی با ارتفاع زیادازسطح رودخانه نصب وبرای اندازه گیری آب استفاده می شد.البته درسالهای اخیر با تغییر وتوسعه آن بعنوان وسیله ای مهیّج وتفریحی بر روی دره ها ومناطق کوهستانی نیز نصب میگردد.
③بلم: درفرهنگ لغت معین به معنی قایق وکرجی است ودراینجا هم به معنی قایقی کوچک وبدون موتور.
دیدگاه شما