آخرین اخبار : 

ستاره سهیل

ستاره سهیل‌درجنوب‌کشوروبیشتردرروستاها و دربین افرادسالخورده بعنوان پایان تابستان ونشانه ای ازخنک شدن هواشناخته می شودونشانه های ظاهرشدن آن تغییرات آب وهوایی وخنکی نسبی هوا ازنیمه شهریورماه به بعدمی باشد.
اشعاری درباره ظاهرشدن ستاره سهیل درجنوب کشوربالاخص استان بوشهردربین مردم رایج است.
سهیل اندر یمن بلغار سوزد
دل عاشق زهجر یار سوزد
سهیل اندر یمن سالی به یکبار
دل من ساعتی صد بار سوزد.

بررسی علمی:

سهیل ستاره ای است از قدر ۷/۰- و بعد از شعرای یمانی پرنورترین ستاره آسمان است.

میل ستاره سهیل ۵۲- درجه است، یعنی حدود ۳۸ درجه از قطب جنوب سماوی فاصله دارد. با محاسبه ای ساده در می یابیم که بیشترین ارتفاع ستاره سهیل در تهران تنها ۲ درجه است. (۲=۳۶-۳۸) و می توان گفت که سهیل عملا” در تهران قابل مشاهده نیست. پس مثل “ستاره سهیل شده ای!” در تهران ساخته نشده است!.

در شهرهای جنوبی کشور اوضاع متفاوت است. مثلا” در بندرعباس (یا حتی جنوبی تر از آن، جزایر کیش وابوموسی) دیدن ستاره سهیل اصلا” دشوار نیست.

عرض جغرافیایی بندرعباس ۲۷ درجه است، بنابراین ستاره سهیل در آسمان آنجا تا ارتفاع ۱۱ درجه بالا می آید و البته باز بودن افق جنوبی به مشاهده آن کمک می کند. نتیجه می گیریم این اصطلاح در این مناطق هم ساخته نشده است.

در عرض های میانی کشور (مثلا” شهر های اصفهان، یزد، اهواز،کرمان و…) وضعیت ستاره سهیل طوری است که پس از طلوع، تا ارتفاع کمی از افق بالا آمده، دوباره سر خم می کند و در افق پنهان می شود (غروب می کند). به عنوان مثال در شهر یزد که عرض جغرافیایی آن ۳۲ درجه است، ستاره سهیل تا ارتفاع ۶ درجه صعود می کند (۶=۳۲-۳۸)، که اگر افق کاملا” باز باشد می توان آن را در مدت کوتاهی مشاهده کرد.

دیدن ستاره سهیل در این مناطق کار ساده ای نیست، و مدت زمانی که این ستاره قابل مشاهده است بسیار کوتاه است، پس احتمالا” اصطلاح “ستاره سهیل شدی!” در همین مناطق شکل گرفته است.

برگرفته از مجله نجوم شماره ۲۰

درویکی پدیای فارسی درباره ستاره سهیل چنین نوشته شده است:

۲۲۰px-سهیل
ستارهٔ سُهـِیل (آلفا شاه‌تخته، alpha Carinae) یا پَرَک درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی شاه‌تخته است. سهیل پس از شباهنگ دومین ستارهٔ پرنور آسمان شب است ولی در مدارهای شمالی قابل دیدن نیست. برای نمونه در شهر تهران تنها یک درجه از افق بالا می‌آید و بعد از حدود ۳ ساعت غروب می‌کند و در شهری مانند بندرعباس نیز بعد از حدود ۶ ساعت بعد ازطلوع قابل مشاهده می‌شود. برای دیدن آن باید به مناطق با عرضهای جغرافیایی پایین‌تر سفر کرد، دلیل ورود نام این ستاره به فرهنگ فارسی به شکل ضرب‌المثل همین کم پیدا بودن آن است. ستاره سهیل یک ابرغول سفید است و با ۹ جرم خورشیدی و قطر ۷۰ برابری خورشید از نزدیکترین نامزدهای ابرنواختر به شمار می‌رود. این ستاره در فاصله ۳۱۳ سال نوری از زمین قرار دارد و درخشندگی آن حدود ۱۰۰۰۰ برابر خورشید تخمین زده شده.
موقعیت ستاره سهیل در صورت فلکی شاه‌تخته
سهیل نامی عربی به معنای «درخشان» است. نام‌های فارسی این ستاره پرک و اگست است.در کشورهای اسلامی از واژهٔ سهیل برای نام‌گذاری پسران استفاده می‌شود.

قدیمیان دربارهٔ آن می‌گفتند که ستاره‌ای است در جانب جنوب که اهل یمن نخست آن را می‌بینند و با برآمدن آن میوه‌ها می‌رسند.

چنانچه سنائی در این باره می‌گوید:

در دیار تو نتابد آسمان هرگز سهیل     گر همی باید سهیلت، قصد کن سوی یمن

برای یونانیان باستان و نیز رومیان قدیم ستارهٔ سهیل ستاره‌ای ناشناخته بود ولی در مصر باستان، و ناواهو که این ستاره را «ما یی بی زو» می‌خوانند ستاره‌ای شناخته شده بود. ایرانیان و عرب‌ها در ستاره‌شناسی در دوران اسلامی از نام سهیل از بیش از ۱۴ سده پیش برای این ستاره استفاده کرده‌اند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.